Running

Hot town, summer in the city: Brooks 10k Champions Run

11 juli 2016
image2

Een voordeel van een run: carb bulking. En dat is ook wat ik zaterdag doe; ik eet ’s ochtends en ’s middags brood en ’s avonds eindig ik met m’n standaard race-meal: pasta met kip. Love it. Eerder deze week kocht ik al m’n powerbars. Zaterdag drink ik veel water en thee. Keep hydrated. Ik kijk sport. Veel sport. Dat motiveert. Zondag de Brooks Run. En het is heet. En dat is lastig.

Wimbledon finale

Ik zie Serena Williams haar 22e Grand Slam-titel winnen. Wat een finale om naar te kijken. Het gaat gelijk op met Kerber, maar Williams blijkt toch sterker. Na een uur en 23 minuten is het beslist. Williams pakt de winst. Mooi om te zien. Toffe outfit ook. Gotta love Nike <3.

Tour de France

Vervolgens kom ik terecht in de Pyreneeënrit van de Tour. En de mannen zitten al vlakbij het einde van de rit. Ik schakel in als ze zo’n 1 km voor de klim zitten. Dan komt de afdaling. En ook meteen de grote verrassing van de dag. Froome schuift van z’n zadel af, buigt voorover en creëert zo een aerodynamische positie. Hij gaat hard. Keihard. Trapt hard mee tijdens de afdaling. Hij verrast vriend en vijand. Daalt met zo’n 80km per uur af. Ongekend, gevaarlijk. Het levert hem 7, daarna 13 seconden winst op. Heeft ‘ie eigenlijk niet veel aan, maar iedere seconde is er een. Vooraf gepland? Hij zegt achteraf van niet. Hij zag de mogelijkheid en probeerde het gewoon. Ik vind het helemaal mooi, dapper. Just do it.

EK Atletiek

’s Avonds zap ik naar Ned 2. EK Atletiek in Amsterdam. Mannen en vrouwen relay. Spannend. Dafne doet uiteindelijk niet mee. Teveel risico, ze moet moet morgen fit zijn. Ook hier, dapper besluit. M’n oude buurmeisje, Jamile Samuel doet wel mee. Trots kijk ik naar de relay. Ze doen het goed. Ze staan zondag in de finale. Vervolgens zie ik Anouk Vetter kampioene worden op de zevenkamp. Susan Kuiken bijt en bijt tijdens haar 5000m. Het wordt een lange sprint. Ze gaat het niet redden. Of toch wel. Nee, het gat is te groot. Geen medaille voor Nederland. Ze wordt zesde. Maar hey, Nederland is on a roll!

Race ready

Overdag verzamel ik m’n spullen voor de Brooks 10k run. Horloge is opgeladen, powerbars liggen klaar, tas is zo goed als ingepakt. Trainer Bart appt nog, wat m’n plannen zijn vanavond. Granny style: pasta eten en op tijd naar bed. No joke. En dat was het antwoord dat Bart ook verwachtte. Gelukkig. Staat ‘ie me zondag in ieder geval niet voor niks aan te moedigen. Ik voel me goed, heb zin in de run. En al die sportsuccessen die zaterdag voorbijkomen, motiveren onwijs. Het geeft me een boost. Dat heb ik zondag ook nodig; ik wil nu echt eens onder/op die 50 minuten finishen. Het moet! Dat wordt ’s avonds nog even visualiseren. ’s Avonds in bed voelt het alsof ik de volgende dag examen moet doen. Ik lees nog wat en val snel in slaap.

Race pack

Race day

M’n wekker gaat om 9:00 uur af. Uitgerust word ik wakker en maak ik m’n ontbijtje (standaard yoghurt met muesli en een banaan), drink een glas water en een kop koffie. Douchen. Omkleden. Lik mascara, wat dagcrème. Laatste check in m’n tas. Yes, completos. Op de scooter, let’s go.

Het is gezellig druk als ik bij Museumplein aan kom. Snel zoek ik een dixie op, laatste keer plassen. Bart is er inmiddels ook en ik laat m’n tas bij ‘m achter. Nog even een warming-up rondje en dan ga ik naar startvak rood. Ik zet m’n TomTom Spark aan, duurt lang voordat ‘ie het gps-signaal heeft opgepikt, maar tijd genoeg nog. M’n horloge trilt na een halve minuut en dan begint ook de Brooks warming up voor het startvak. Het is druk, veel mensen om me heen. Ik check m’n hartslag. Hoog. Rond de 130. En ik ben nog niet eens begonnen…

Te snel gestart… (story of my life)

Aftellen, 5, 4, 3, 2, 1, go! Duurt even voordat het startvak leeg is, ik sta ergens achteraan maar dan stap ook ik over de startlijn heen. We slaan met z’n allen rechtsaf, richting de Hobbemakade. Ik haal mensen links en rechts in, het is druk en smal. Na een kleine kilometer komen we op de Albert Cuyp aan. Ik ga ‘hard’. Ren onder m’n 5’pace. Ik ga te snel. Ik zak wat af, vertraag m’n pas iets. De zon schijnt vol op onze koppies. Heb m’n pace nu te pakken.

Inmiddels lopen we langs het Amstel hotel, zo’n 2,5km onderweg nu. Pace is zo’n 5:13. En ik heb het warm. Echt warm. Ik zweet als een gek. Thank god voor het eerste waterpunt! Er volgt een helling, bruggetje over, linksaf en de Herengracht op. Schaduw, eindelijk!! Maar het is niet van lange duur, we slaan al vrij snel weer linksaf, de Vijzelstraat op. Ik kom een Instagram-bekende tegen, Natasja. Hoe het gaat? “Ik ga kapot, vet warm man!!”. Lang gesprek wordt het niet, m’n ademhaling is hoog. Sorry Natas, andere keer bijpraten haha!

Waterrrrrrr

Het 5km punt nadert, ik ben iets langer dan 25 minuten onderweg. Ok, die 50 minuten halen is nog mogelijk. Maar dan slaat de warmte toe. Heb er last van. Kan m’n warmte niet goed kwijt. Ik prop een dextro naar binnen en pak snel een bekertje water aan en neem een slok. En weer door. We slaan rechtsaf, de Stadhouderskade op, lopen langs het Rijksmusum. Aan de andere kant van de weg is de finish. Zo dichtbij, maar toch zo ver weg. We zijn ‘pas’ op de helft. Of, al over de helft. Ja, al over de helft. Look at the bright side. Aan de andere kant zie ik de mensen al richting de finish rennen. Damn, was ik daar maar ook al.

Cheer up

Nu het Vondelpark in. Zou er schaduw zijn? Ik heb het heet. Ademhaling hoog, kom niet in het ritme. M’n pace zakt en ik weet, die 50 minuten… die haal ik niet meer. Sh*t. Verderop hoor ik de levendige geluiden van de Cheering Zone, Running Junkies zijn present, niet te missen. Wat een energie aan de kant, heerlijk!! Ik geniet van het moment. Even vergeet ik dat die 50 minuten niet meer haalbaar zijn. Gewoon doorlopen.

We slingeren door het vondelpark. Waar is die schaduw? Oh hier, rechts… Maar het gaat me te langzaam aan die kant. Ik ren terug naar linkerkant van het pad, de zon weer in. Vertragen is ook zoiets… dan kom ik niet meer in m’n ritme. Waar blijft die U-turn? Ik wil naar die finish!! Ah gelukkig, daar is ‘ie. We betreden Oud-Zuid. “Nog maar 2 kilometer!! Je kan het!!”, roept een man vanaf de zijkant. En hij heeft gelijk, tuurlijk kan ik het. Nog maar 2 kilometer. Comeeeeee on! Ik zie mensen wandelen. Gevangen door de warmte. Ik vertraag iets, ik heb er ook last van, die warmte. Had ik al gezegd dat het warm was?

Kom op Lin, kom op!!!

Zomer in Amsterdam. Wat een heerlijkheid… Ik kan er nu niet echt van genieten. Maar dan zie ik het 9km bord en zie ik het weer iets zonniger in. Bijnaaaaaaa klaar! Ik kan het bier al ruiken. Voor de tweede keer loop ik de Stadhouderskade op. Nu aan de goede kant. Jihaaa, daar kom ik. Ik versnel, ga de bocht om. Pers er een laatste sprintje uit. Links staat Bart aan de kant: “Kom op, Lin, kooooommmmm op!” Yeahhh! Ik steek m’n hand naar ‘m op, volgens mij glimlach ik ook nog. Hoi finish, daar ben ik. Ik hijg uit bij een hek. “Het was zo warm!!, mag ik m’n flesje?, damn 50 minuten.. gewoon niet gered. Het was zo warm, zo druk!”. Ik ratel tegen Bart. We zoeken de schaduw op. Tijd? 57 minuten. Pff. Nou, dat ging niet zoals gepland. Nee. Jammer joh, zo gaat dat soms. Ja… het is zoals het is.

Brooks Finish

Tevreden? Nee. Genoten? Nee, eigenlijk niet echt. Bedoel, het was een mooie loop, een mooi parcours door het mooie Amsterdam. Maar ik ‘zat er niet in’. Kon m’n ritme niet vinden. De warmte heeft me genekt. Tijd voor bier dus. Maar eerst een finish foto. Gelukkig, ik kan nog lachen 🙂 Ergens ben ik natuurlijk ook wel weer blij, heb ‘m toch uitgelopen en voel me weer goed.

Beers & BBQ

Later zoek ik m’n maatjes op waarmee ik de trail in Cornwall heb gelopen. Zij zijn na mij gestart. Ik wacht ze op bij de finish. Altijd leuk om aan te moedigen. Daarna stappen we met blote voeten het water in op het Plein. Daarna is het tijd voor een bbq in Oud-West. We praten na, checken de resultaten. Eten en drinken erbij. Topavond.

Al met al een mooie dag, denk ik als ik ’s avonds op de scooter terug naar huis rijd. Wat een weertje was het, eindelijk zon en warmte op ons gezicht. Die regenboog aan het einde van de avond was een mooie afsluiter. En die 50 minuten, die haal ik wel een andere keer. Wie wat bewaart, die heeft wat.

Liefs,
Lin

 

 

 

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply Mari Durieux 12 juli 2016 at 9:45 am

    Het was gewoon niet te doen Lin, ik liep ook zwaar boven mijn gewenste tijd. Verder vond ik het wel een perfecte dag en jij zo te lezen ook. Liefs

    • Reply Lindy 12 juli 2016 at 9:26 pm

      Echt hè?! Bizar ook omdat bij iedereen terug te lezen/te zien. Ach ja… gedeelde smart 😉 Ja verder was het een hele mooie dag! Op naar de volgende run 🙂

  • Reply Michel 12 juli 2016 at 8:56 pm

    Goed verhaal… was wel wat warm inderdaad. Ook in de omgeving van Anrhem waar we met Lizzy, Norma en Bert (o.a.) de 110 K van de 1K Ride hebben gefietst… top!

    • Reply Lindy 12 juli 2016 at 9:27 pm

      Dankjewel Michel! Ah wat leuk!! Goed gedaan weer! Zag het op Fb al voorbijkomen 🙂 Mooi weekend dus, fijn!

    Leave a Reply