Running

Raceverslag: Asics Duinentrail in Schoorl

31 oktober 2016
Duinentrail

De afgelopen edities zat het de lopers van de Duinentrail in Schoorl wat betreft de weersomstandigheden niet mee… Regen, kou en zelfs code oranje moest worden getrotseerd. Maar tijdens deze editie van zondag 30 oktober viel er niks te klagen over het weer. Ik heb mazzel dat ik deze editie heb gekozen. En wat was het een mooie trail!

Vanuit Schoorl wordt er gestart op drie afstanden (10, 17 en 37km) door het duinlandschap in de kop van Noord-Holland. De 37 km afstand vormt dit jaar voor de 2e keer het officiële Nederlands Kampioenschap Trailrunning.

Start to trail!

Deze trails gaan door het schitterende en uitdagende duinengebied van Schoorl, Bergen, Hargen en Camperduin. De duintoppen zijn hier het hoogste van Nederland. De langste afstand heeft ruim 750 hoogtemeters. Zelf besloot ik om het bij de 10km trail te houden. Ook wel de ‘Start to Trail’ genoemd. Met zo’n 350 hoogtemeters was deze run voor mij weer een mooie uitdaging na m’n eerste halve marathon van twee weken geleden in Amsterdam.

De wintertijd ging dit weekend in en dat betekende een uur ‘extra slaap’ van de nacht van zaterdag op zondag. En dat was erg fijn, want de start voor de 10km was al om 10:45 uur. Ik vertrek op tijd richting Schoorl en kom daar iets na half 10 aan op het parkeerterrein dat al erg vol is. Daarna loop ik nog zo’n 1,5km naar sporthal De Blinkerd en haal ik m’n startbewijs op. Daar verzamelen ook m’n loopmaatjes van de trilrun in Cornwall. Leuk om dit samen te doen! Met nog zo’n kwartier voor de start lopen we snel naar de startlocatie.

Duin op of af?!

Daar schrik ik even, want voor een split-second denk ik dat we moeten starten met de klimduin. En die is hoog. En steil. Maar gelukkig, het is de finishlocatie. Dat betekent dat ik daar over ongeveer een uur keihard vanaf naar beneden mag rennen. Daar heb ik nu al zin in, dat wordt leuk!

Ik zet m’n TomTom Spark aan, het signaal wordt snel gevonden en dan om 10:45 uur sharp gaan we van start. Even is het druk en smal. Maar al snel loopt het relaxed. De natuur is zo mooi in deze tijd van het jaar. De kleuren van de bladeren zijn prachtig. Echt een plaatje. Ondertussen maak ik wat Instagram Stories en heb ik spijt van m’n lange broek. Wat heb ik het warm! Het zweet staat op m’n voorhoofd en ik proef het zout op m’n lippen.

Het is een divers parcours; van smalle, steile paadjes, tot weidse duinvlaktes. Schoorl mag zich met recht een Nationaal Park noemen en heeft ruim zestig kilometer aan wandelpaden. We lopen midden in heidevelden, bossen en zelfs langs het vogelmeer. Dat is echt een erg mooi stuk!

Duinentrail

Op sommige stukken moeten we flink klimmen of door het mulle zand heen. Dat is best even bikkelen en ik merk dat m’n hartslag erg hoog zit als we zo’n klim hebben gehad. Een trail is toch weer heel anders dan de relatief vlakke runs die ik over het algemeen doe. Dit is veel technischer en dat maakt het juist ook erg leuk! Erg blij ben ik met m’n North Face Endurance trailshoes die tijdens deze trail weer erg goed van pas komen.

De tijd gaat snel, het aantal kilometers eigenlijk ook. Voor ik het weet zit ik al op de 8km. Nog maar een paar laatste klimmetjes te gaan. Inmiddels hebben ook de 37km lopers zich bij ons gevoegd. We gaan nog een laatste keer omhoog, bochtje naar rechts, klein bochtje naar links en dan staan we bovenaan de klimduin. Yes, daar gaan we!

I believe I can fly

Ik ren als een gek naar beneden, het zand vliegt me om de oren. Dit is zo leuk, het gaat zo hard! Voor ik het weet is het alweer voorbij en finish ik. 1 uur en 11 minuten in totaal over gedaan. Onderaan de finish worden we verwelkomd met een Erdinger. Best gek zo vroeg op de dag, maar het biertje is alcoholvrij. Eigenlijk maakt het me nu niet uit wat voor drankje het is. Ik heb dorst en dit is prima.

Inmiddels zijn ook de twee Nederlands Kampioen NK Trailrunners bekend: Geordie Klein uit…Schoorl! En bij de vrouwen gaat Kim Mulder er met de winst vandoor.

We lopen terug naar De Blinkerd, kleden ons om en halen het broodje worst dat op iedere deelnemer ligt te wachten. Top geregeld dit! Tevreden stappen we in de auto en maken we nog een tussenstop bij Duinkijk voor een pannenkoek. We kijken terug op een mooie dag en bespreken wat de eventuele volgende trailrun wordt. Misschien weer de Koning van Spanje in mei. Voor nu hebben we deze in the pocket.

Liefs,
Lin

Fotocredits: Erik van Leeuwen en Barbara Kerkhof

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply